“16 yıldır eczacıyım ve burda perakende satış yapıyorum. Günde yaklaşık 9 saat ayakta kalıyoruz. Her iki köşede çalışıyor ve dikiliyorum. İşim nedeniyle ya da çarpık ayaklı bir bebek olduğum için bir ağrı çekmiyorum. Eğlence faaliyetleri için, koşmayı seviyorum. Günaşırı yaklaşık 4 mil koşuyorum, kalp için çok iyi ve stresi azaltıyor. Ayaklarımda koşu veya çarpık ayak nedeniyle ağrı hissetmiyorum. Giydiğim ayakkabılar sıradan ayakkabı dükkanlarından alınma. Üç yıl önce büyük bir yarışta koştum, ve çok sıcak ve çok kötü bir gün olmasına rağmen çok eğlenceliydi.”

“Bugün alçılama yerine erken yaşta ameliyat olan insanlar, büyük problemler yaşıyorlar; çok fazla ameliyat olan var fakat biz bunları tanımıyoruz. Tüm bildiğimiz ya da duyduğumuz bu insanların bazılarının neler yaşadığı. Ross küçükken doktorumuza sahip olduğumuz için çok müteşekkiriz. Böylece biz ameliyat yaptırmak zorunda kalmadık. Ebeveynler için bu çok korkutucu ve şimdi bile bazı insanlar ameliyat olanlara ,‘Tanrım bu korkunç, birşeyler yapmalısınız’ diyorlar. Bunca sene sonra dayanması güç olurdu. Bir şeyin düzeldiğini düşünüyorsunuz ve 20 yıl sonra Tanrım yine birşeyler yapmalıyım” ve sanırım bu çok zor olurdu.

“Bildiğim kadarıyla ayaklarım normaller. Ortopedik değil, normal dükkanlardan alınan normal ayakkabılar giyiyorum. Onları giydiğimde normal hissediyorum. Bir çift ayakkabının ayağımı acıttığını veya çarpık ayak nedeniyle bir ağrı hissettiğimi hatırlamıyorum.“

“Ross’ u doğduğu zaman görmek, ayaklarının o zamanki hali ve şimdi görmek nerdeyse iki farklı insanı görmek gibi çünkü tedavi bu kadar uzun sürmedi. Büyük ihtimalle o dönem uzun bir zaman almış gibi geldi. Fakat sadece birkaç hafta alçılı ve birkaç yıl atelli olduğunu düşünürseniz, problem değildi. Ve şimdi onu genç bir adam olarak görüyorum, yürüyor ve koşuyor ve yaptığı şeyleri yapıyor, Tanrım, tüm bunlar nerdeyse 43 yıl önce olduğu için ne kadar müteşekkiriz. Çünkü bugün bile, insanları görünce yanlış olan neydi, yanlış olan neydi diye merak ediyorsunuz.