|
43 Yıllık Bir Tedavi Öyküsü - 6 |
|
|
|
|
Ülkü Asma tarafından yazıldı
|
|
Cumartesi, 24 Ocak 2009 21:54 |
|
"Bebekliğindeki gelişimi çok normaldi. Bildiğimiz diğer bebek ve çocuklardan farklı değildi. Ross’ tan 10 gün önce doğan bir başka bebek daha vardı. Ross bu bebekle aynı gelişimi gösterdi. Bu yüzden o bunları bilemez gibi bir hissim hiç olmadı çünkü herşeyi yapıyordu." 2 yaşında ayakları normaldi, fakat deformitenin nüksünü önlemek için Ross dört buçuk yaşına kadar ateli geceleri giymeye devam etti. Perkütan tenotomi sonrasında aşil tendonunda bir kusur gözlenmedi. Tüm çocuklar parmak uçlarında yürüyebilirler ve fiziksel bir terapi hiçbir zaman gerekli değildir.
“Bir ayağı diğerinden daha ufaktı ve büyük ayağına göre ayakkabılar giyiyordu fakat bundan başka, ne yaptığı ya da nasıl yaptığıyla ilgili bir problemi yoktu, senin benim gibi normaldi ve çoğu kimse bunun olduğunu bile bilmiyordu.”
“Altı yaşındayken kontrollere gittiğimizi, ayakucumda ve topuklarımın üzerinde ve benzeri şeyler yaptığımızı hatırlıyorum. Hatırladığım kadarıyla eğlenceliydi.”
Yedi yaşındayken, sağ ayağı esnek ve 20° dorsifleksiyonla tamamen düzeltilmişti. Sol ayak da esnek ve bilek dorsifleksiyonunun 10° olması dışında tamamen düzeltilmişti.
Ross ayak uçlarında ve topukları üstünde yürüyebiliyor. 2 yıldır atel kullanmıyor ve çok iyi yürüyor. Ayakları esnek, ağrısız ve nerdeyse normal.
“Ross bisiklet kullanıyor, beyzbol oynuyor – ki en büyük uğraşı o yaşta bunlardı – ve 9. sınıfa kadar beyzbol oynadı sanırım ve tenis oynadı. Hiç problem yaşamadı. Basketbol da oynadı ama atletik sporlar yapmadı büyürken, fakat tüm diğerlerinde oynadı."
Yetişkin olarak, Ross’ un ayakları normal görünümde ve histeydi. Hiç bir zaman ağrılı olmadı. Ayaklarının durumu nedeniyle hareketleri kısıtlanmadı. Ayağın önü ve üstü aynı hizada. Ayak hareketleri de normal. Her iki ayağıyla da zorlanmadan zıplayabiliyor. Parmak uçlarında kolayca yürüyebiliyor. Hareketler sağ ayağında nerdeyse normal, sol ayağında ise hafifçe sınırlıdır. Hareketlerin derecesindeki bu hafif farka rağmen kendisi her iki ayağın mukavemeti arasında bir fark görmüyor. Ayakta çekilen AP grafileri ve röntgenler her iki ayağın da güzelce hizalandığını ve normale yakın olduğunu gösteriyor. Ross’ un fonksiyonel aktiviteleri 43 yıllık hayatı boyunca azalmadı ve hem kendinin hem de annesinin teyit ettiği gibi normal ve aktif bir hayat sürdü.
“Arkadaşlarımızla bir şeyler hakkında konuşurken Ross’ un çarpık ayaklı doğduğunu söylediğimizde inanamadılar çünkü bacaklarının şekli, ayaklarının görünümü ve aktiviteleri yüzünden deformite ile doğduğu hiç belli olmuyordu."
|
|
Son Güncelleme: Pazartesi, 26 Ocak 2009 19:17 |