| 43 Yıllık Bir Tedavi Öyküsü - 4 |
|
|
|
| Ülkü Asma tarafından yazıldı |
| Cumartesi, 24 Ocak 2009 21:41 |
|
“Ross alçılar yüzünden bunalmadı. Sanırım, çok minik bir bebek olduğundan, bunun normal olduğunu düşündü. Çok hafiflerdi, bacaklarına ek bir ağırlık eklemediler."
Bir hafta sonra, üçüncü set alçılar çıkarıldı. Ekinus pozisyonu hariç çarpık ayak deformitesinin tüm unsurları düzeltilmişti. Ayağın hala aşağı doğru büküldüğüne dikkat edin. Bu ekinusun düzeltilmesini engelleyen ve çok gergin olan aşil tendonu nedeniyledir. Alçı tedavisinin süresini azaltmak ve etkisini arttırmak için lokal anesteziyle aşil tendonu perkütan olarak kesilir. İnce bir oftalmik bistüri ile içeri girilir ve aşil tendonu önden arkaya doğru kesilir. Şimdi ekinus düzeltilmiştir. Bu ufak operasyon zararlı değildir. Bebeklerde bu tendon 2-3 haftada kendini yenileyerek gerekli uzunluğa erişir. Böyle bir tenotomi hiçbir problem doğurmaz. Dördüncü parmak-kasık alçısı maksimum dorsifleksiyon verilerek uygulanır. Alçı, ayağın yeniden içe dönme eğilimini engellemek için, ayağı gereğinden fazla düzeltilmiş bir pozisyonda dışa doğru tutar. Parmaklar, çocuk ayağını uzattığında düz duracak şekilde yerleştirilir; bu şekilde ayak yere dik olarak basar. Bu son set alçılar 3 hafta giyilir. “Ayak düz durmak yerine yana doğru düzeltilmişti ve biz 'bu böyle, normal bir ayak değil' dedik. O da 'normal olması için gereğinden fazla düzeltmelisiniz' dedi. Ve belki ikinci veya üçüncü alçıdan sonra ayağın aldığı şekli farkettim ve normal görünüyordu." |
| Son Güncelleme: Pazartesi, 26 Ocak 2009 19:18 |




